تبلیغات
وبلاگ روانشناسی و آموزشی - رابطه دوستی یا رابطه آشنایی به قصد ازدواج؟.

نویسنده :
تاریخ:چهارشنبه 8 اردیبهشت 1389-07:19 ق.ظ

رابطه دوستی یا رابطه آشنایی به قصد ازدواج؟.

در این مبحث از تفاوت دو رابطه صحبت خواهم کرد که مطمئناً اکثر دختران و پسران از آن بی اطلاعند.

1- رابطه دوستی 2- رابطه دوستی به نیت ازدواج

خیلی از دختران و پسران وقتی با یکدیگر دوست می شوند بیشتر برای تخلیه روانی ، عدم تنهایی و ارضای روحیات خود دست به رابطه ای میزنند که حالا یا به ازدواج ختم می شود و یا به جدایی .

خب مبرهن است که در این نوع دوستی تنها ظواهر وجودیت پیدا می کند و گاهی دو طرف به این نتیجه می رسند که صد در صد برای یکدیگر ساخته شده اند و فقط کلید تکمیل خوشبختیشان ازدواج است و بس!

اما شاید با سالیان سال دوستی ، بعد از ازدواج  به این نتیجه می رسند که هرگز برای یکدیگر مناسب نیستند و زندگی آنها به شکست می انجامد .

1- رابطه دوستی:

در رابطه دوستی دختران و پسران تنها زندگی رومانتیک و بدون وجود مشکلات را تجربه می کنند و چنانچه عاشق شوند سعی می کنند تنها به میل طرف مقابلشان رفتار کنند یعنی در مواردی حتی هم و غم طرف مقابل خود را تشخیص می دهند اما آن را نادیده می گیرند زیرا قدرت عشق فراتر است . در بعضی موارد هم اصلا سعی نمی کنند خصوصیات و هم و غم طرف مقابل را تشخیص دهند و تنها به رابطه رویایی خود ادامه می دهند.

بنابراین مشخص است که این نوع دوستی بعد از ازدواج به مشکلات بر می خورد زیرا زندگی جدی شده و دلهره رسیدن یا نرسیدن از میان رفته و دو طرف همسر یکدیگر شده اند و اکنون باید وارد زندگی و مشکلات آن شوند و این گونه خواهند دید که اصلا طرف خود را نمی شناسند و نمی دانند که باید مسائل زناشویی یا خانوادگی را چگونه حل و فصل نمایند .

2-رابطه به نیت ازدواج

اما رابطه ای که به قصد ازدواج صورت بگیرد از همان ابتدا دو طرف با این دیدگاه که بعدها ممکن است همسر یکدیگر باشند رابطه را آغاز کرده و پیش می برند .

خب مسلما روابط شکل جدی تری پیدا می کند و دو طرف بیشتر سعی می کنند سلایق و خصوصیات یکدیگر را درک کنند و ببینند که آیا برای یکدیگر مناسبند یا خیر . بدیهی است در این رابطه چنانچه عشقی میانشان صورت گرفت این عشق عمیقا بوده و تداوم بیشتری خواهد داشت .

اگر رابطه به نیت ازدواج باشد تمامی سوالات مربوط به زندگی مشترک بی پرده میان دو طرف رد و بدل می شود و دو طرف بدون خجالت خصوصیات رفتاری ، فکری و خانوادگی یکدیگر را جویا می شوند و علاوه بر آن در خصوص موارد با اهمیتی همچون جهیزیه ؛ مهریه؛ رسم و رسومات ازدواج؛ جشن ها و مراسم ها ؛ مسئله فرزند ؛ مسائل اخلاقی مادران و پدران و افراد خانواده و ...  مطلع می شوند و در جهت زندگی موفق تر با شناخت اصولی تر گام بر می دارند.

این طور که مشخص است رابطه دوم  لزوما پیشنهاد میگردد چرا که مزایای بهتری نیز نسبت به ازدواج سنتی دارد . البته اکثر مردها معتقدند که شناخت بعد از رابطه دوستی به وجود می آید و آن زمان است که تصمیم می گیریم طرف مقابل برای ازدواج مناسب است یا خیر!

اما مطمئن باشید که اگر بدین منوال رفتار کنید رابطه به همان صورت اول که در فوق بحث شد پیش خواهد رفت و آن زمان آنقدر ها علاقه بین طرفین به وجود آمده که بخواهند روی زوایای زندگی و خصوصیات منفی و یا ناشناخته یکدیگر چشم پوشی نمایند!

بدیهی است که رابطه دوستی به نیت ازدواج در سنین پایین امری بی معناست و دو طرف  میبایست به بلوغ فکری و رفتاری کامل رسیده باشند .

بنابراین هرگز دوستی های سنین پایین پیشنهاد نمی شود همانطوری که ازدواج در سن پایین هم نوعی ریسک به شمار می رود.در مطالب آینده در خصوص ازدواج در سن پایین توضیحاتی خواهم داد.